Toch een paar uurtjes in de sneeuw!

Bij aankomst in ons bivak gebied stonden we met grote ogen te kijken toen er een 5 cm dik pak sneeuw lag. Als buitenmens kun je zó genieten van het mooie wat de winter je kan geven; van takken waar de sneeuw op rust tot de pootafdrukken van vogels, herten en al het ander klein rondlopend wild.

Na een lekkere wandeling zijn Jeroen en ik op zoek gegaan naar een uitdagende bivak plaats waar we onze survival skills weer op proef konden stellen. Het werd een dennenbos met volwassen bomen en een enkel dood jong dennetje. Ondertussen begon het te dooien waardoor er allemaal sneeuw van de takken viel en hierdoor werd alles modderig en nat.

Na onze eerste EHBO casus van dit weekend zijn we op tijd begonnen met het maken van een kampvuur, zodat we ‘s avond ons eten en ons zelf konden opwarmen. Aangezien alles klets en klets nat was zijn we als team te werk moeten gaan om het vuur aan te krijgen. Want waar we normaal een minuutje of 5 voor nodig hebben, duurde nu ineens een uur of 2. Aangezien alles nat was  hebben we een uur moeten blazen om zo meer zuurstof bij het vuur te krijgen, waardoor het vuur heter werd zodat het natte hout sneller droogde en vlam kon vatten.

Toen we eindelijk ons moeilijk aan te krijgen vuur de baas waren, begon het al te schemeren. We besloten daarom om maar van ons vuur te gaan genieten en over te gaan op een gezellige avond vol  avontuurlijke verhalen en ideeën.

De nacht was voor mij niet top. Mijn slaapzak van dons verliest namelijk zijn kracht om warmte vast te houden als het vochtiger wordt (dit is dan ook één van de  kenmerken van dons). Maar met een goed termo ondergoed laagje vang je gelukkig de zwaarste klap op en heb ik toch nog 5 van de 9 uur kunnen slapen.

De volgende ochtend hebben we heerlijk van een zelf gemaakt xxl brood genoten en zijn we lekker aan de slag  gegaan met een 2de EHBO casus (zie foto onderaan). Hierbij mocht ik jeroen in een straal van 500 meter gaan zoeken. Hij zou zijn uitgegleden en een wond hebben aan zijn onderbeen en tevens een gekneusde enkel waardoor hij niet op eigen been terug kon komen naar het basiskamp.

Na de casus goed te hebben volbracht en ons kamp netjes volgens het “leave no trace” principe te hebben opgeruimd, kwam er een einde aan dit te gekke en leerzame weekend.

 

Op naar het volgende avontuur!

Beenwond
Toch een paar uurtjes in de sneeuw